ตอนที่ 172 ไป๋ชวนถูกซ้อมอีกครั้ง

“ฮึ วาจาหวานเลี่ยน!”

เสี่ยวหลงจ้านที่อยู่ไม่ไกลเบะปาก ก้มหน้ากระซิบกระซาบกับสามตัวน้อย “เสด็จแม่ของฉันเคยบอกไว้ ปากผู้ชายก็เหมือนผีหลอกลวง เชื่อไม่ได้เด็ดขาด”

สามตัวน้อยพยักหน้าหงึก ๆ อย่างเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง

แม้จะฟังคำพูดของพี่ใหญ่ไม่เข้าใจ ทว่าสิ่งที่พี่ใหญ่พูด ย่อมต้องเออออตามเสมอ

เมื่อเห็นพวกเสี่ยวอิ๋นเห็นพ้องกับคำพูดของตน เสี่ยวหลงจ้านก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจยิ่ง แล้วแอบมองไปยังเจียงเนี่ยนอันสองคนนั้นอีกครา

“เนี่ยนอัน เธอตัดใจปล่อยให้ฉันน่าเวทนาขนาดนี้ลงคอจริงหรือ”

เสิ่นหนานสิงก้มหน้าคลอเคลียอยู่ข้างหูของเจียงเนี่ยนอัน น้ำเสียงแหบพร่าและเปี่ยมเสน่ห์เย้ายวน

เจียงเนี่ยนอันอมยิ้มมุมปาก มือหนึ่งโอบรอบคอเขา อีกมือลูบไล้ริมฝีปากเขาเบา ๆ ท่าทางออดอ้อนอยู่บ้าง “นั่นก็ต้องดูว่านายจะว่าง่ายไหมล่ะ~”

พลันพูดจบ เธอก็ผลักเสิ่นหนานสิงออกเบา ๆ แล้วหมุนตัวก้าวเดินไปข้างหน้า