เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไม่นานนัก เสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังออกมาจากในอาคารสำนักงาน จากนั้นไม่นาน ชายคนหนึ่งที่เอามือกุมแขนไว้แน่นก็วิ่งพรวดพราดออกมาจากด้านใน
เสี่ยวอิ๋น ต้าหวัง และจิ้งจอกโลหิตน้อยเดินตามหลังเขาออกมาอย่างสบายอารมณ์
เพราะเจียงเนี่ยนอันไม่ได้สั่งให้ฆ่าทิ้ง เสี่ยวอิ๋นจึงไม่ได้ใช้พิษ เพียงแค่ให้จิ้งจอกโลหิตน้อยคุมปริมาณพิษของตน แล้วกัดเขาเบา ๆ ไปไม่กี่ที
เพียงพอจะทำให้เขามึนหัวตาลาย ทว่าไม่ถึงกับเอาชีวิตในทันที
ด้านหลังของพวกเสี่ยวอิ๋นทั้งสามคือฟางอี้กับคนอื่น ๆ อีกสี่คนที่ถูกชายคนนั้นจับตัวไป
ตามเนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผล รอยเลือดเปรอะเปื้อน เห็นได้ชัดว่าถูกทรมานมาไม่น้อย
จ้าวจี้เหว่ยกับจ้าวหงเสวี่ยเห็นฟางอี้ก็รีบปรี่เข้าไปหา
จ้าวหงเสวี่ยเห็นบาดแผลบนตัวฟางอี้ แววตาก็ฉายประกายปวดใจ “พี่ฟางอี้...”