ตอนที่ 165 ตระกูลไป๋

“ฮึ่ม ไอ้นรกตัวกะเปี๊ยก ตัวแค่นี้ แต่ปากดีจริง ๆ!

เข้ามาเลย ฉันจะยืนอยู่ตรงนี้ให้นายต่อย ดูซิว่าแกจะซัดฉันให้ตายได้ไหม!”

ชายร่างกำยำตบอกตัวเองดังปึ้ก ตั้งท่าม้าอย่างมั่นคงอยู่กับที่

เสี่ยวหลงจ้านชักมือกลับ ยืนกอดอก เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยด้วยสีหน้าดูแคลน

“ฉันแค่ยังเด็ก ไม่ได้โง่ ข้างในนี้ห้ามสู้กัน มีปัญญาแกก็ออกไปประลองกับฉันข้างนอกสิ!”

“เหอะ!”

ชายร่างกำยำแค่นเสียงหึ “ได้สิ แกเป็นคนพูดเองนะ ออกไปแล้วอย่ามาร้องไห้ขี้มูกโป่งหาว่าฉันรังแกเด็กก็แล้วกัน!”

“ไม่ต้องถึงมือนายหรอก”

เสิ่นหนานสิงกับอีกคนเดินมาหยุดตรงหน้าเสี่ยวหลงจ้านแล้ว

“พี่สาว~”