กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ไม่ต้องกลัวนะ พวกเรามาแล้ว จากนี้ไปจะไม่ยอมให้เธอได้รับอันตรายอีกแล้ว!”
เสิ่นหนานสิงเสียบดาบในมือกลับเข้าฝักดาบที่สะพายอยู่ด้านหลัง สาวเท้าก้าวเร็วมาข้างกายเจียงเนี่ยนอัน แล้วอุ้มเสี่ยวหลงจ้านมาจากอ้อมอกของเธอ
น้ำหนักที่ถ่วงมือหนักอึ้งทำให้แววตาของเขาพาดผ่านความประหลาดใจที่แทบสังเกตไม่เห็น
เขาก้มหน้ามองเสื้อผ้าของเสี่ยวหลงจ้านแวบหนึ่ง สายตาไหวระริกเล็กน้อย
แม้จะสกปรกขาดวิ่น แต่กลับไม่ใช่ความรู้สึกเก่าเก็บ หากแต่เหมือนเพิ่งจะทำขาดและทำเปื้อนมาหมาด ๆ เสียมากกว่า