ตอนที่ 145 แอปเปิ้ลลูกใหญ่หนึ่งผล

“ผู้มีพระคุณ”

ฉินหรานเห็นเจียงเนี่ยนอันนิ่งเงียบไปนาน จึงอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงเรียกเธอ

เจียงเนี่ยนอันได้สติ หันศีรษะมองไปยังเขตบ้านพักตากอากาศ พลางเตือนเขา “สถานการณ์ทางฝั่งเขตบ้านพักตากอากาศนั่นก็ดูไม่ค่อยชอบมาพากลเหมือนกัน”

“ต่อให้ไม่ชอบมาพากล ก็ต้องดีกว่าสถานการณ์ข้างล่างแน่นอน”

ชายข้างกายฉินหรานกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ ฉินหรานได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้ส่งเสียงโต้แย้ง

เขาเองก็เห็นพ้องเช่นนั้นอย่างชัดเจน

“งั้นก็ตามใจพวกคุณเถอะ”

เจียงเนี่ยนอันไม่ได้เกลี้ยกล่อมอีก ความเป็นความตายย่อมขึ้นอยู่กับชะตาชีวิตของแต่ละคน