เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่สาว พี่สาว ฉันก็จะไปเล่นกับพวกมันด้วยเหมือนกัน!!”
เสี่ยวหลงจ้านส่งเสียงโวยวายขึ้นมาในมิติ
“นายห้ามไป!”
เจียงเนี่ยนอันปฏิเสธเขาทันที “อย่างน้อยเสี่ยวอิ๋นกับต้าหวังก็ยังมีพลังเอาตัวรอดได้ แต่นายล่ะ?”
ตัวเล็กแถมขาวผ่องเนียนนุ่ม มองดูแล้วก็เป็นแค่เหยื่อชั้นดีที่เคี้ยวง่ายชัด ๆ!
“ฉันมีพลังเอาตัวรอดนะ ไม่ได้โม้ด้วย ถ้าซัดกันจริง ๆ เสี่ยวอิ๋นกับต้าหวังสู้ฉันไม่ได้หรอก!”
ใบหน้าเล็ก ๆ ของเสี่ยวหลงจ้านพองลม สองมือเท้าสะเอว
“อีกอย่าง พี่สาวกำลังกังวลอยู่ไม่ใช่เหรอว่าฉันดูไม่เหมือนเด็กน่าสงสารที่สูญเสียพ่อแม่ พอดีเลย ฉันจะเข้าไปเดินวนในป่าเขาสักรอบ
พอถึงพรุ่งนี้ตอนที่พี่สาวมาเจอฉันอีกครั้ง ฉันรับรองเลยว่าจะน่าสงสารยิ่งกว่าขอทานตัวน้อยเสียอีก!
ยิ่งไปกว่านั้น ฉันเป็นถึงมังกรเชียวนะ เจ้าพวกนั้นในป่าไม่กล้ามารังแกฉันหรอก!”