ตอนที่ 140 ฐานเมืองซาน (1)

กว่าทั้งสองคนจะกลับขึ้นรถแล้วออกเดินทางกันใหม่ ก็ผ่านไปสิบกว่านาทีแล้ว

ความมืดมิดยามค่ำคืนค่อย ๆ แผ่ตัวหนาทึบขึ้น

หลังจากเร่งเดินทางมาตลอดช่วงบ่าย ในที่สุดทั้งคู่ก็เข้าสู่โลกปฐพีเมืองซาน

ทว่าคำถาม ‘ถ้าพี่สองกับคนอื่น ๆ เกิดเรื่องระหว่างทางกลับเมืองจิง นายจะโทษฉันไหม’ ที่มาจ่ออยู่ริมฝีปากของเจียงเนี่ยนอัน สุดท้ายแล้วก็ไม่ได้เอ่ยถามออกไป

เมืองซานดูเหมือนเพิ่งจะมีฝนตกไป ทุกหนแห่งจึงเปียกชุ่มโชก และส่องประกายแสงระยิบระยับเป็นจุดดาวภายใต้แสงไฟหน้ารถที่สาดส่อง

เสิ่นหนานสิงจอดรถชิดริมทางตรงทางเข้าเมืองซาน แล้วก้มหน้าลงดูแผนที่

ภูมิประเทศของเมืองซานสลับซับซ้อน หากขับเบี่ยงออกนอกเส้นทางไปเพียงนิดเดียว ก็จะคลาดเคลื่อนจากจุดหมายเดิมไปไกลลิบ

ที่สำคัญที่สุดก็คือ พวกเขาไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่าฐานเมืองซานตั้งอยู่ที่ไหน

“เนี่ยนอัน เธอรอฉันอยู่ในรถนะ ฉันจะลงไปถามทางสักหน่อย”

เสิ่นหนานสิงบอกกับเจียงเนี่ยนอันคำหนึ่ง แล้วจึงเปิดประตูลงจากรถไป