ตอนที่ 132 เหม็นจนงูจะตาย

เจียงเนี่ยนอันเงยหน้ามองไปยังฝั่งตรงข้ามของทะเลสาบ

ฝั่งตรงข้ามมีเงาร่างคนนับสิบเดินวนเวียนอยู่จริง ๆ พวกเขาคอยชี้ไม้ชี้มือไปยังสะพานขาดเป็นระยะ

แม้จะอยู่คนละฟากทะเลสาบ ก็ยังสัมผัสได้ถึงความจนปัญญาและความลำบากใจของพวกเขา

“เนี่ยนอัน พวกเราไปทางอื่นกันเถอะ”

การตัดผ่านเมืองทีไปเมืองซานช่วยร่นระยะทางได้บ้าง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจำเป็นต้องผ่านตัวเมืองทีเสียหน่อย

กลับรถตอนนี้ ก็แค่เสียเวลาเพิ่มจากที่วางแผนไว้เดิมไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น

“อืม”

เจียงเนี่ยนอันเบะปากอย่างจนใจเล็กน้อย แล้วเดินกลับไปพร้อมกับเสิ่นหนานสิง

ตอนนี้ทำได้แค่เปลี่ยนไปใช้เส้นทางอื่น

หลังจากขึ้นรถ เสิ่นหนานสิงก็ขับรถถอยออกจากเมืองที แล้ววางแผนเส้นทางใหม่อีกครั้ง