กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสี่ยวจื่อเลื้อยไปข้างหน้าเล็กน้อย ก้มตัวหมอบลงบนจาน ไม่นานก็ส่งเสียงเคี้ยวเบา ๆ ออกมา
เสี่ยวอิ๋นที่นอนขดอยู่อีกฝั่งของเจียงเนี่ยนอันเงยหน้ามองเสี่ยวจื่อแวบหนึ่ง แววตาแฝงความรังเกียจ
กลิ่นข้าวพวกนี้ดมดูก็รู้ว่าไม่อร่อย เถาวัลย์เน่านี่กลับกินอย่างเอร็ดอร่อยเนี่ยนะ...
มันสะกิดต้าหวัง จากนั้นก็เรียกต้าหวังให้เลื้อยกลับห้องนอนใหญ่ไปด้วยกัน
กลิ่นในห้องรับแขกฉุนจมูกเกินไปจริง ๆ ทำให้มันอยากจะจามอยู่เรื่อย
ส่วนบนโต๊ะอาหารนอกจากเจียงเนี่ยนอันกับเสิ่นหนานสิงแล้ว อีกสามคนที่เหลือต่างพากันอึ้งงัน
โดยเฉพาะเสิ่นหนานชวนที่สติปัญญากลับไปเป็นเด็ก
เขาเลื่อนชามของตัวเองไปไว้ข้าง ๆ ทันที แล้วหมอบลงตรงหน้าเสี่ยวจื่อ เบิกตากว้างจ้องดูว่ามันกินอย่างไร