กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากเริ่นหานจากไป เสิ่นหนานสิงก็ก้มมอง ‘เสิ่นหนานชวน’ ที่นอนอยู่ท่ามกลางเศษซากโต๊ะน้ำชา
แววตาของ ‘เสิ่นหนานชวน’ ฉายแววตื่นตระหนก พลางส่ายหน้าให้เขาอย่างสุดชีวิต
ตอนนี้เอง เจียงเนี่ยนอันก้มเก็บเถาวัลย์แยกที่ยังคงทอประกายแสงสีทองจาง ๆ กิ่งนั้นบนพื้นขึ้นมา แล้วบีบเบา ๆ
‘ฟ่อ ๆ’
ต้าหวังเลื้อยมาข้างกายเจียงเนี่ยนอัน ดมเบา ๆ บนเถาวัลย์แยก จากนั้นก็ให้ข้อสรุปแก่เจียงเนี่ยนอัน
“เจ้านาย บนนี้มีกลิ่นของไอ้ของดำมืดที่เธอเคยให้พวกเราดมก่อนหน้านี้”
“ของดำมืดงั้นเหรอ...”
เจียงเนี่ยนอันคิดเพียงนิดก็เข้าใจความหมายของต้าหวัง จึงหยิบลูกกลมดำออกมาจากมิติ “คือสิ่งนี้ใช่ไหม”
ต้าหวังพยักหน้าทันที
สายตาของเจียงเนี่ยนอันจึงเลื่อนจากร่างของต้าหวังไปยัง ‘เสิ่นหนานชวน’