ตอนที่ 124 พังประตู

เสิ่นหนานสิงยัดชายคนนั้นลงกระสอบป่านใบใหญ่อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็แบกขึ้นบ่าแล้วเอ่ยกับเจียงเนี่ยนอัน “เนี่ยนอัน พวกเราไปกันเถอะ!”

พอเสี่ยวจื่อได้ยินคำพูดของเขา ปลายเถาวัลย์ก็แตะพื้นเบา ๆ แล้วกระโดดกลับเข้าไปในกระเป๋าคาดอกที่เสิ่นหนานสิงสะพายอยู่อย่างรวดเร็ว

เจียงเนี่ยนอันเปิดประตูออก แล้วมองไปข้างนอกแวบหนึ่ง

ผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่กลับเข้าห้องกันหมดแล้ว มีเพียงไม่กี่คนที่รำคาญว่าในห้องทั้งแคบทั้งร้อนอบอ้าว จึงนั่งรับลมอยู่ในทางเดิน

เมื่อเห็นเจียงเนี่ยนอัน ชายสองสามคนก็ตาเป็นประกายขึ้นมา

ทว่าทันใดนั้นก็เห็นผีเสื้อเงินที่เปล่งแสงสายฟ้าบินขึ้นมาตรงหน้าเธอ รวมถึงเสิ่นหนานสิงที่แบกกระสอบป่านเดินออกมาจากห้อง

ปลายนิ้วของเสิ่นหนานสิงมีแสงสายฟ้าพันรอบพลางจ้องมองคนพวกนั้นอย่างเย็นชา

“ผู้มีพลังพิเศษ!”

คนพวกนั้นสีหน้าเปลี่ยนไปทันที ไม่บ่นว่าห้องแคบหรือร้อนอบอ้าวอีกแล้ว พลางรีบเปิดประตูห้องแล้วก้มตัวมุดเข้าไปอย่างรวดเร็ว

ผู้มีพลังพิเศษไม่ใช่คนที่พวกเขาจะไปตอแยได้