ตอนที่ 112 เถาวัลย์กลายพันธุ์ในโรงงานร้าง

หลังจากเข้าห้องมา เจียงเนี่ยนอันก็นำกระสอบป่านออกมาอีกครั้ง เมื่อเปิดออกดูก็พบว่าข้างในล้วนเป็นแกนผลึกระดับหนึ่ง ซึ่งมากพอที่จะให้พวกเขาทั้งสี่คนเลื่อนขั้นไปถึงระดับสอง

เธอกำลังจะเอ่ยปาก เสี่ยวจื่อก็ใช้ปลายหางม้วนแกนผลึกสิบกว่าเม็ดขึ้นมา แล้วออกแรงยัดใส่มือของเจียงเนี่ยนอันอย่างเต็มที่

มันอุตส่าห์นำหินพลังงานก้อนเล็กกลับมาให้เจ้านายตั้งเยอะขนาดนี้ เจ้านายคงจะต้องชอบมันที่สุดแล้วล่ะสิ!

เจียงเนี่ยนอันมองดูแกนผลึก แล้วมองดูเสี่ยวจื่อที่กำลังส่ายหางเถาวัลย์อย่างตื่นเต้น ในช่วงเวลานี้เธอทั้งรู้สึกซาบซึ้ง ทั้งขบขัน และทั้งโกรธจนพูดไม่ออก

เธอใช้นิ้วมือจิ้มไปที่หัวเล็ก ๆ ของมัน “แกไปที่จุดภารกิจของฐานหนิงซื่อมาใช่ไหม”

เสี่ยวจื่อได้ยินคำพูดนี้ หางเถาวัลย์ที่กำลังแกว่งไกวก็หยุดชะงักลงชั่วพริบตา หัวเล็ก ๆ ส่ายไปมาราวกับกลองป๋องแป๋ง