Chapter 0152

⬢⬢⬢

ตอนที่ 152 ละครฉากเด็ด

“จ่านป๋อ จื่อหมิงตะโกนเรียกใครว่าพ่อกัน? ไม่ถูกสิ ฉันเป็นปู่ ส่วนแกก็ไม่ใช่พ่อของเขาเสียหน่อย”

ท่านปู่สวี่มองไปทางสวี่จ่านป๋อแล้วถามด้วยความสงสัย

“ท่านพ่อ จื่อหมิงกำลังละเมอครับ ตอนที่พาเขาไปทำงานต่างเมืองก่อนหน้านี้ก็เคยเป็นแบบนี้ครั้งหนึ่ง”

“ถึงเขาจะลืมตาอยู่ แต่เขากำลังฝันอยู่นะครับ เฮ้อ ดูท่าเขาคงจะคิดถึงพ่อของเขาแล้ว”

สวี่จ่านป๋อนึกถึงตอนที่พากัวจื่อหมิงไปทำงานต่างเมืองครั้งนั้น ก็เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นครั้งหนึ่ง

ตอนนั้นเขารู้สึกตกใจมาก แต่พอมาคิดดูอีกทีก็เข้าใจได้ ไม่นึกเลยว่าครั้งนี้กัวจื่อหมิงจะเป็นแบบนี้อีก ทำให้สวี่จ่านป๋อรู้สึกสงสารจับใจโดยสัญชาตญาณ