Chapter 0146

⬢⬢⬢

ตอนที่ 146 ข้าคือหลังพิงให้เจ้า

“ไม่มีเรื่องของนาย นายแค่ไปส่งฉันที่บ้านท่านปู่ก็พอ”

สวี่เทียนตงหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดมุมปาก แล้วส่องกระจกในรถสำรวจใบหน้าของตัวเอง

หลายจุดถูกกิ่งไม้ขีดข่วนจนเป็นแผล บางแห่งยังมีเลือดซึมออกมา โชคดีที่เป็นเพียงแผลถลอกภายนอกเท่านั้น

“แม่งเอ๊ย กัวต้งเหลียงแม่งโคตรเหี้ยเลย”

สวี่เทียนตงไม่คาดคิดว่าอาเหลียงจะเป็นคนประเภทพูดน้อยต่อยหนัก พอมาถึงก็ลงมือทันที

เรื่องนี้ทำให้สวี่เทียนตงที่ปกติเป็นคนอารมณ์ร้อนถึงกับใจสั่นเมื่อนึกถึง เพราะเมื่อครู่อาเหลียงเกือบจะบีบคอเขาตายอยู่แล้ว

หวังต้าจวินมองดูสภาพของสวี่เทียนตงแล้วรู้สึกขบขัน แต่ก็ยิ่งสงสัยมากขึ้น