Chapter 0045

⬢⬢⬢

ตอนที่ 45 ท่านลุง นี่คือเงินที่ผมนำมาคืนท่าน

บ้านเกิดในฤดูหนาวนั้นหนาวเหน็บ

กัวจื่อหมิงคุกเข่าอยู่ตรงนั้น

เขาสัมผัสผืนดินบนเนินหลุมศพของท่านพ่อ พลางหลั่งน้ำตาออกมาอย่างเงียบเชียบ

ภาพตรงหน้าคือภาพของท่านพ่อ

ท่านพ่อผู้มีรอยยิ้มซื่อ ๆ แววตาอบอุ่น แบกกัวจื่อหมิงในวัยเยาว์ไว้บนหลัง หัวเราะอย่างมีความสุขอยู่ตามท้องไร่ท้องนาแห่งนี้

กัวจื่อหมิงรู้สึกผิดต่อท่านพ่อ

เขาเรียนจบมหาวิทยาลัยชั้นดี แต่กลับไม่ได้สร้างชื่อเสียงอะไรเลย แถมยังกลับมาพร้อมกับร่างกายที่เต็มไปด้วยโรคภัยและความเจ็บปวด

เมืองใหญ่ไม่มีที่ให้เขาอยู่ ส่วนบ้านเกิดก็ไม่เหลือใครแล้ว