กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 ข้าจะเขียนใบสัญญาหนี้ให้ท่าน
“เถ้าแก่ใหญ่ครับ จอดตรงนี้เถอะ ผมพักอยู่ในหมู่บ้านนี้แหละ ไม่ต้องเข้าไปข้างในแล้ว”
“แล้วคุณจะ... กลับบ้านอย่างไร?”
กัวจื่อหมิงลงจากรถจักรยานไฟฟ้า
เขามองกัวต้งเหลียง หากไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายพาเขามา กัวจื่อหมิงคงยากจะเชื่อว่าเถ้าแก่ที่ขับรถหรูและแต่งตัวดูดีคนนี้ จะยอมขี่รถจักรยานไฟฟ้ามานานขนาดนี้
“คุณพักอยู่ที่นี่เหรอ? หึหึ ฉันเรียกแท็กซี่กลับก็ได้”
กัวต้งเหลียงส่งรถจักรยานไฟฟ้าคืนให้กัวจื่อหมิง
เห็นว่ากัวจื่อหมิงสร่างเมาแล้วและบาดแผลที่ขาคงไม่เป็นอะไรมาก จึงยื่นมือเรียกแท็กซี่คันหนึ่ง
“จริงสิ จื่อหมิง ฉันก็แซ่กัวเหมือนกัน ฉันชื่อกัวต้งเหลียง ต่อไปคุณเรียกฉันว่าอาเหลียงเถอะ ห้ามเรียกเถ้าแก่อีกนะ”