กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพยักหน้าพลางแทะซาลาเปาในมือ สายตาค่อย ๆ เหม่อลอย
สรุปแล้วพี่คนนี้วิ่งตอนเช้าหนึ่งชั่วโมง ยืนดูหมากรุกครึ่งชั่วโมง แล้วยังลงเล่นกับคุณลุงอีกตั้งนาน สุดท้ายก็แพ้คุณลุง จากนั้นก็ซื้อซาลาเปากลับมาหกลูกเพื่อปลอบใจตัวเอง
ไม่ใช่สิ ซาลาเปาซื้อมาก่อนแล้วต่างหาก
เจ้าหน้าที่รู้สึกว่าอาชีพของตัวเองในวันนี้ได้ไปถึงระยะสูงสุดอันแปลกประหลาดบางอย่างแล้ว
ทางด้านนี้ ซูจือให้อาหารแมวเสร็จ ล้างมือแล้วเดินกลับมาที่ห้องรับแขก เหลือบมองผู้กำกับหลิวที่ยังยอง ๆ อยู่ตรงมุมห้อง แล้วถามขึ้นลอย ๆ ว่า
“ผู้กำกับหลิว วันนี้ถ่ายแค่ตอนเราอยู่บ้านเหรอคะ”