กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หานจิ้งเสวี่ยหันมองเขาแวบหนึ่ง
เสิ่นอี้หวยสีหน้าไม่เปลี่ยน “กล้องถ่ายไม่ถึงเธอ”
หานจิ้งเสวี่ยกับผู้ช่วยผู้กำกับกับช่างภาพ “……”
ช่างภาพกระตุกมุมปาก คำรามลั่นในใจ กล้องจะยัดอยู่กลางหน้าพวกเธอสองคนแล้วยังบอกว่าถ่ายไม่ถึงอีกหรือ
เขาเงียบ ๆ ดันกล้องเข้าไปใกล้อีกนิด ใช้การกระทำแสดงการประท้วง
ผู้ช่วยผู้กำกับพยายามดึงจังหวะกลับมา
“เอ่อ… ครูเสิ่น ครูหาน สะดวกให้ถามหน่อยไหมว่าตอนนี้สองคนเป็น…”
เสิ่นอี้หวยเลิกคิ้ว “อย่างที่คุณเห็น”
ผู้ช่วยผู้กำกับตาวาว กำลังจะขุดต่อตามคำนี้ เสิ่นอี้หวยก็เสริมขึ้นเบา ๆ ก่อน
“แต่เรื่องส่วนตัวก็ไม่ขอลงรายละเอียด”