กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เธอวิ่งจ้อกแจ้กกลับไปที่ห้องแต่งหน้า หลานม่านเหวินยืนรออยู่ตรงประตู พอเห็นเธอวิ่งเข้ามาหอบแฮ่ก ๆ ก็เลิกคิ้วขึ้น
“คนข้างนอกนั่นมาแล้วเหรอ”
ซูจือตอบพลางปลดกระดุมเครื่องแต่งกายเข้าฉาก “พี่เหวิน พี่พูดแบบนี้ทำเหมือนฉันเลี้ยงคนไว้ข้างนอกยังไงอย่างนั้น”
หลานม่านเหวิน “……”
หลานม่านเหวินขี้เกียจรับมุกปากเสียของเธอ ยื่นไม้แขวนเสื้อให้ “มะรืนนี้รายการใจสั่นเพราะเธอกลับมาออกอากาศ สองวันนี้……รู้จักประมาณตัวหน่อย”
มือที่รับไม้แขวนเสื้อของซูจือชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าค้างไป 2 วินาที “……อือ”
เธอเปลี่ยนกลับมาใส่เสื้อผ้าของตัวเอง จัดผมลวก ๆ หน้ากระจก แล้วหิ้วกระเป๋าเดินออกไป