ตอนที่ 257 เงาของเสิ่นจี้ทาบบนตัวเธอลึกขึ้นเรื่อยๆ

หลินม่านราวกับได้รับอภัยโทษ ก้มหน้าเดินเร็วไปอยู่ข้าง ๆ

ชวีเสวียนเดินออกมาจากหน้ากล้อง พอผ่านข้างซูจือก็ลดเสียงพูดว่า “น้ำใจครั้งนี้ฉันจำไว้แล้ว”

ซูจือโบกมือ น้ำเสียงผ่อนคลาย:

“ช่วยเธอก็คือช่วยตัวเอง พวกเราสองคนเดี๋ยวก็ยังต้องซ้อมบทเข้าคู่กันอีก”

พูดจบก็หันหลังเดินไปยังจุดถ่ายทำถัดไป

พอซูจือกับชวีเสวียนถ่ายฉากเข้าคู่กันจบอย่างราบรื่น หลินม่านก็กลับไปยืนหน้ากล้องอีกครั้ง

แต่สถานการณ์ก็ไม่ได้ดีขึ้นเท่าไร ผู้กำกับเฟ่ยขมวดคิ้วให้เธอเดินซ้ำอีกสามรอบ ในที่สุดก็ตะโกนคำว่า “ผ่าน” ออกมาอย่างฝืน ๆ ตอนเทคที่สิบ