กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หลังกินข้าวเสร็จ ซูจือขดตัวอยู่บนโซฟา เปิดกลุ่มสามคน “แก๊งเพื่อนสาวจอมปลอม” ขึ้นมา ข้อความระเบิดเต็มไปหมดแล้ว
นอนเก่งที่สุดในรัศมีร้อยลี้: “ซูเสี่ยวจือ เธอเป็นอะไรไปเนี่ย! ทิ้งระเบิดไว้ลูกหนึ่งแล้วหายไปทั้งบ่ายเลย!!!”
อ้ายอ้ายไร้สมอง: “คงกำลังยุ่งกับพี่ชายฉันอยู่มั้ง……”
นอนเก่งที่สุดในรัศมีร้อยลี้: “ทั้งบ่ายเลยเหรอ?! กู้เหยียนโหดขนาดนั้นเลย? โอ้พระเจ้า จือจือคนสวยของฉันยังโอเคไหมเนี่ย?”
ซูจือมองหน้าจอ ริมฝีปากกระตุกเบา ๆ
เสี่ยวจือจื่อ: “……พวกเธอสองคนคิดว่าฉันไม่มีตัวตนอยู่หรือไง! พูดอะไรกันเนี่ย คำพูดแสนพิลึกแบบนั้น! ฉันสบายดีมาก!”