กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ทางนี้ ซูจือกินคำสุดท้ายจนหมดแล้ววางส้อมลงอย่างพึงพอใจ ปรับมือสองครั้ง
“เห็นแก่ที่คุณซื้อเค้กชิ้นเล็กให้ฉัน ฉันตัดสินใจจะฝืนใจทำมื้อเย็นให้คุณสักมื้อนะ~”
กู้เหยียนมองเธอ เลิกคิ้วขึ้น
ซูจือเอามือเท้าสะเอว สีหน้าไม่ยอม:“ยังไง คุณไม่เชื่อฉันเหรอ?”
กู้เหยียนหัวเราะเบา ๆ ครั้งหนึ่ง พยักหน้า:“เชื่อ แต่ผมกลัวหัวใจผู้กำกับหลิวรับไม่ไหว”
ซูจือ:“……”
เธอสำลักเล็กน้อย กระทืบเท้าอย่างไม่ยอม
“คุณไม่เชื่อฉันจริง ๆ นั่นแหละ! ฉันไม่ระเบิดห้องครัวหรอก! จริง ๆ!”
กู้เหยียนมองท่าทางโกรธพองแก้มของเธอ มุมปากโค้งขึ้น:“คุณอยากทำอะไร?”
“บะหมี่”