กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
กู้เหยียนไม่ตอบในทันที เขาเดินไปยืนด้านหลังเธออย่างเป็นธรรมชาติ
ซูจือรับรู้ถึงกลิ่นอายของเขาที่ปกคลุมลงมาจากด้านหลัง มือที่ถือฝากล่องเครื่องประดับชะงักไปเล็กน้อย แต่เธอไม่หันกลับไป
วินาทีถัดมา มือข้างหนึ่งเลื่อนข้ามไหล่เธอไปยันไว้บนโต๊ะแต่งหน้าตรงหน้า โอบเธอไว้ในอ้อมแขนครึ่งหนึ่ง
ท่าทางของซูจือแข็งค้างไปชั่วขณะ
เขาไม่รีบพูด ก้มมองกล่องเครื่องประดับในมือเธอครั้งหนึ่ง แล้วเงยตามองสิ่งของบนโต๊ะแต่งหน้าอีกรอบ จึงเอ่ยขึ้นอย่างเนิบ ๆ เสียงต่ำลงเล็กน้อย พร้อมรอยยิ้มเกียจคร้าน:
“ตอนนี้ยังไม่พบเบาะแสที่มีค่าอะไร”