กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ซูเหยียนฮวนนั่งอยู่บนรถเข็น สวมเสื้อโค้ตยาวสีน้ำตาล ใส่หมวกนักสืบไว้บนหัว มือยังทำท่าคีบกล้องยาสูบที่ยังไม่จุด
เธอเงยหน้ามองซูจือ อึ้งไปสองวินาที แล้วเอ่ยชมออกมาอย่างจริงใจว่า
“……ให้ตายสิ นี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว”
【ให้ตายสิ นี่มันสุดยอดเกินไป——ประโยคนี้ฉันเป็นคนพูดเอง ฮวนฮวนแค่พูดแทนฉัน】
【อ๊ากกกกกก! พี่สาวสวยจนฉันตาย! พี่สาวสวยมาก! พี่สาวขอกอดหน่อย! แฮ่ก ๆ!】
【หุ่นแบบนี้ ฉันสลบไปแล้ว! แย่จริง! กู้เหยียนได้เปรียบเกินไปแล้ว!】
【ฮือ ๆ ๆ ๆ ๆ ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ครอบครองจือจือคนนี้เลย】