กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เธอมองไปที่กู้เหยียน
มุมปากของกู้เหยียนยกขึ้น สายตานั้นราวกับกำลังบอกว่า “ผมอธิบายแล้ว เขาไม่เชื่อ ผมก็ทำอะไรไม่ได้”
ซูจืออีกครั้ง: “……”
เธอยอมแพ้อย่างสิ้นเชิง
เธอลุกขึ้นยืน ยิ้มให้มาร์กอย่างสุภาพหนึ่งครั้ง แล้วเดินสีหน้าเรียบเฉยไปยังประตูบานที่ซ่อนอยู่ด้านในห้องทำงาน นั่นคือห้องพักของกู้เหยียน
เธอทิ้งไว้เพียงประโยคเดียวโดยไม่หันกลับไปมอง: “พวกคุณคุยกันต่อเถอะ ฉันไปก่อนนะ”
ไม่เห็นก็สบายใจ
อีกด้านหนึ่ง ในสตูดิโอ
เจียงอวิ๋นโย่วเล่นจบช่วงหนึ่งแล้วหยุดมือ หันไปมองฟางอวี่ถงบนโซฟา:
“พี่อวี่ถง เป็นยังไงบ้าง? ให้ความเห็นหน่อย”