กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ประกาศเสร็จ ทุกคนก็แยกย้ายกันไป
ฟางอวี่ถงลุกขึ้นยืน สายตามองซูจือหยุดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หันหลังกลับห้องไป
อวี๋สือเจ๋อเดินตามหลังเธอไป ก็กลับห้องเช่นกัน
เสิ่นอี้หวยเดินเอื่อย ๆ มาข้างหานจิ้งเสวี่ย กำลังจะเอ่ยปาก ซูจือก็พุ่งเข้ามาขวางกลางไว้:
“ศิษย์พี่หญิง ฉันมีเรื่องจะคุยกับพี่!”
พูดจบก็ลากหานจิ้งเสวี่ยไป เดินไปได้ไม่กี่ก้าวยังหันกลับไปเลิกคิ้วใส่เสิ่นอี้หวย ทำสีหน้าภาคภูมิใจ หางตาและปลายคิ้วเต็มไปด้วยความได้ใจแบบ “ทำไมล่ะ จะกัดฉันหรือไง”
เสิ่นอี้หวย: “……”
เขายืนอยู่กับที่ หันไปมองกู้เหยียน:“นายไม่จัดการหน่อยหรือ?”
กู้เหยียนมองแผ่นหลังของซูจือ ใต้ดวงตาผุดรอยยิ้มบาง ๆ ขึ้นมา