ตอนที่ 160 ทำไมเธออยู่ในอ้อมกอดเขา?! มือยังพาดบนตัวเขาอีก?!

แววรอยยิ้มในดวงตาของกู้เหยียนลึกขึ้น นิ้วมือบีบติ่งหูของเธอเบา ๆ ครั้งนี้เสียงชัดเจนขึ้นกว่าเดิม “ตื่นได้แล้ว ข้างล่างเรียกให้ไปกินข้าวแล้ว”

“อืม……”

ในที่สุดซูจือก็มีปฏิกิริยาบ้าง ขนตาสั่นระริก เปิดเปลือกตาขึ้นเป็นช่องแคบ ๆ อย่างยากลำบากเหลือเกิน สายตาว่างเปล่าไร้จุดโฟกัส ชัดเจนว่ายังไม่ตื่นเต็มที่

เธอดูเหมือนยังไม่เข้าใจสถานการณ์ อาศัยเพียงสัญชาตญาณ ส่งเสียงขึ้นจมูกเพื่อประท้วงคนที่มารบกวนการนอนของเธอ

มือก็ผลักอกเขาโดยไม่รู้ตัว ไม่มีแรงสักเท่าไร ดูเหมือนอ้อนเสียมากกว่า