กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ซูจือหยิบไม้เนื้อย่างแกะขึ้นมาหนึ่งไม้ เป่าเบา ๆ แล้วอ้าปากงับคำโต ตาหยีอย่างพอใจ
“อร่อย!” เธอเอ่ยชมแบบพูดไม่ชัด แล้วหยิบปีกไก่ปิ้งอีกไม้
กู้เหยียนกินช้า ๆ เป็นครั้งคราวยื่นกระดาษทิชชู่ให้เธอ และดันเครื่องดื่มไปไว้ข้างมือเธอ
ซูจือกินอย่างเต็มกำลัง มือซ้ายไม้เนื้อย่างแกะ มือขวาปลาหมึกย่าง กินจนเพลิน
แต่ต่อให้กระเพาะใหญ่แค่ไหนก็ต้านไม่ไหวกับภูเขาอาหารที่เธอเพิ่งกองไว้เพราะ “ตากว้างแต่ท้องเล็ก” ก่อนหน้านี้
กินไปได้ครึ่งหนึ่ง ความเร็วก็ช้าลงอย่างเห็นได้ชัด
เธอมองเนื้อย่างแกะสองไม้ ปีกไก่หนึ่งไม้ หมั่นโถวปิ้งหนึ่งไม้ และข้าวโพดอีกครึ่งฝักที่ยังเหลือในจาน ลูบท้องที่เริ่มป่องเล็กน้อย แล้วพึมพำเบา ๆ
“ท่าจะ…หยิบมาเยอะไปหน่อย”