ตอนที่ 123 ทำไมก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่าศิษย์พี่หญิงหน้าแดงง่ายขนาดนี้!

ซูจือกำลังกัดแซนด์วิชที่ทรมานใจนั้นทีละคำเล็ก ๆ พอได้ยินคำพูดของอวี๋สือเจ๋อ ปลายคิ้วก็ขยับขึ้นจนแทบสังเกตไม่เห็น

เหนื่อยหรือ เธอว่าไม่แน่ น่าจะเป็นติดต่อคนไม่ได้มากกว่า

แต่เธอไม่เงยหน้า ไม่รับคำ พลางจมอยู่ในโลกความหม่นหมองของ “สูญเสียไปอย่างน่าเสียดายซึ่งคนรัก” ต่อไป

กู้เหยียนกลับเงยหน้าขึ้น สายตาเรียบนิ่งหยุดอยู่บนใบหน้าอวี๋สือเจ๋อครึ่งวินาที

แล้วก็ค่อย ๆ เบือนไป หยิบเหยือกน้ำแก้วข้างมือ รินน้ำลงแก้วที่ว่างอยู่ตรงหน้าซูจือก่อน แล้วจึงรินให้ตัวเอง

【ฟางอวี่ถงไม่ลงมาแล้ว? เหนื่อยหรือว่าจริง ๆ ก็ไม่อยากมา รอให้คนไปเชิญ?】

【ถงถงก็แค่เหนื่อย ห้องไลฟ์ของเธอดำไปแล้ว (หมดคำพูด)】