ตอนที่ 117 เสิ่นอี้หวย ได้ดีก็พอได้แล้ว

เขาออกแรงดึงเพียงนิดเดียว ก็พาเธอลุกขึ้นจากโซฟานุ่มนิ่มได้แล้ว

ซูจือลุกขึ้นตามแรงดึงของเขา กระโปรงสีฟ้าหม่นคลี่ออกแล้วทิ้งตัวลงดัง “ฟึ่บ” ต่างหูสายไข่มุกแกว่งไกวสะท้อนแสงระยิบระยับ

เธอยืนตัวตรง ลองดึงมือกลับแต่ดึงไม่ออก จึงปล่อยให้เขาจับต่อไป ทว่าหลังยังเหยียดตรงแหน่ว ทั้งยังไม่ลืมเค้นเสียงกระซิบลอดไรฟันออกมาประโยคหนึ่ง

“...ได้ที่ 1 นี่เก่งเหลือเกินนะ”

【หยิกไปทีหนึ่ง! เธอหยิกเขาไปทีหนึ่ง! ฮ่า ๆ ๆ ๆ นี่แก้แค้นที่ตัวเองไม่ได้ที่ 1 เหรอ!】

【“เป็นความผิดนายเลย ทำให้ฉันได้แค่ที่ 2”——ฉันใช้การอ่านริมฝีปากจนอ่านออกแล้ว!】