กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ไม่เสียเวลาหรอก” กู้เหยียนพูดเรียบ ๆ
ซูจือเก็บโทรศัพท์มือถือคืน จิบโจ๊กคำเล็ก ๆ แก้มป่อง
“ผู้กำกับหลิวให้เงินนายเท่าไร ถึงต้องอัดรายการ แถมยังดูแลบริษัท ม้าหมุนยังหมุนไม่เร็วขนาดนี้เลย”
“ไม่ใช่เพื่อเงิน”
“แล้วเพื่ออะไรล่ะ” ซูจือถามต่อ ร่างโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย
กู้เหยียนมองตรงมาที่เธอ
ซูจือกะพริบตา ยื่นนิ้วชี้แตะปลายจมูกตัวเอง: “ฉัน...โอ้?”
กู้เหยียนยกปลายคิ้วขึ้นเบา ๆ ไม่ได้ยอมรับไม่ได้ปฏิเสธ แต่สีหน้าแววตานั้นเขียนชัดว่า “แล้วเธอว่ายังไงล่ะ”
ซูจือ: “……”
เอาละ หลังเปิดไพ่หมดแล้ว คนคนนี้ขี้เกียจแม้แต่จะแสร้งทำแล้ว