กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
แต่ซูจือเป็นใครกัน แค่มองครั้งเดียวก็อ่านเธอออก รอยยิ้มนั้นไม่ถึงดวงตาเลยด้วยซ้ำ หลังตั้งตรงยิ่งกว่ายืนพักในค่ายฝึกทหารเสียอีก
เฮ่ออวี๋จัวยืนอยู่ข้าง ๆ ท่าทางยังคงเฉื่อยชาแบบเดิม แต่ตอนที่ผู้อาวุโสคนหนึ่งยกมือขึ้นจะตบแขนฟางหร่าน แขนเขาก็เกร็งขึ้นเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น ฟางหร่านก็เอี้ยวตัวไปทางเขาเล็กน้อยตามจังหวะ หลบ “กรงเล็บปีศาจ” ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
มุมปากซูจือกระตุก
เอาเถอะ สองคนนี้ฝีมือการแสดงใช้ได้เลย พอถึงช่วงสำคัญยังรู้จักรวมกำลังกันรับมือคนนอก ความเข้าขากันขนาดนี้ ใครไม่รู้ก็คงนึกว่ามีอะไรกันจริง ๆ