ตอนที่ 81 โน้มตัวเข้าหาเธอเล็กน้อย

หานอี้เซี่ยวหัวเราะในลำคอ จิบชาใสคำหนึ่งอย่างไม่รีบร้อน น้ำเสียงแฝงความรังเกียจแบบที่คุ้นเคย

“เธอเนี่ยนะจะให้เกียรติฉัน? แค่ไม่ทำให้ฉันเสียหน้าก็ขอบคุณฟ้าดินแล้ว! ออกรายการได้โด่งดังขนาดนั้น ภาพวาดล่ะ อู้งานอีกหรือเปล่า?”

ซูจือยัดขนมดอกหอมหมื่นลี้เข้าปากคำหนึ่ง พูดอู้อี้สวนกลับ

“เรื่องนี้ท่านไม่ต้องยุ่ง ฉันวาดภาพร่างก่อนนอนทุกวัน ขยันกว่าท่านที่เอาแต่นั่งแช่ตลาดดอกไม้และนกอู้งานทุกวันตั้งเยอะ”

“เฮ้! ยังกล้าเถียงอีกหรือ?!”

หานอี้เซี่ยวโมโหจนหนวดกระดิกถลึงตา ยกมือเคาะโต๊ะเบา ๆ “นั่นมันออกไปเก็บเกี่ยวแรงบันดาลใจ! เก็บเกี่ยวแรงบันดาลใจ! ไม่รู้หรือว่าศิลปะเกิดจากชีวิต?”