ตอนที่ 70 กะหล่ำปลีบ้านตนอาจถูกหมูคุ้ยจริง ๆ

ลุงเฉินยืนอยู่ที่ทางเข้าห้องรับแขก เห็นพวกเธอเดินเข้ามาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกชัดเจน “คุณผู้หญิงเล็กกลับมาแล้วก็ดีแล้วครับ คุณนายลงจากเครื่องบินมาก็ไม่เคยได้พักเลย”

หลินเสวี่ยถิงกดซูจือให้นั่งลงบนโซฟาที่นุ่มที่สุดในห้องรับแขก ตัวเองนั่งอยู่ข้าง ๆ จับมือเธอไว้ไม่ปล่อย มองเธอซ้ำแล้วซ้ำอีก

“ไม่ได้รับบาดเจ็บจริง ๆ ใช่ไหม คนคนนั้นแตะต้องตัวเธอบ้างไหม” หลินเสวี่ยถิงยังไม่วางใจ ถามซ้ำอีกครั้ง

“ไม่มีจริง ๆ แม่ ตอนนั้นกู้เหยียนอยู่ข้าง ๆ ฉัน เขาแตะชายเสื้อฉันยังไม่ได้เลย”

ซูจือยืนยันซ้ำแล้วซ้ำอีก เพื่อให้แม่สบายใจ ยังตั้งใจลุกขึ้นหมุนตัวหนึ่งรอบ “ดูสิ ฉันนี่กระโดดโลดเต้นมีชีวิตชีวาขนาดนี้”