กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ฟางอวี่ถงกับอวี๋สือเจ๋อเดินเข้ามาโดยมีคนหนึ่งนำหน้าอีกคนตามหลัง
ซูเหยียนฮวนโผล่หัวออกมาจากโซฟา โบกมือทักพวกเขา “พี่อวี่ถง ครูอวี๋ กลับมาแล้วหรือ”
เจียงอวิ๋นโย่วเงยหน้าตามมาและรับคำอย่างหมดแรง “พี่อวี่ถง ครูอวี๋——”
ฟางอวี่ถงถือชานมที่ดื่มไปครึ่งแก้วไว้ในมือ ยิ้มจนตาหยีให้พวกเขา “อือ แล้วพวกเธอละ สวนพฤกษศาสตร์สนุกไหม”
ซูเหยียนฮวนยังไม่ทันอ้าปาก เจียงอวิ๋นโย่วก็ “ผลุง” ลุกขึ้นจากหมอนโซฟาในทันที
“อย่าพูดเลย! ต้นไม้เต็มไปหมด! ม้าหมุนยังไม่มีสักตัว! น่าเบื่อจะตาย!”
ซูเหยียนฮวนทำหน้านิ่ง “ถ้าเอาวงม้าหมุนไปตั้งในสวนพฤกษศาสตร์ นั่นสิถึงจะแปลกจนผีหลอก”
เจียงอวิ๋นโย่ว: “……”
เขาเลือกที่จะหุบปาก แล้วฝังตัวเองกลับลงไปในหมอนอีกครั้ง