เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
กู้เหยียนมองเธอแวบหนึ่ง ไม่พูดอะไร มือล้วงเข้ากระเป๋า หยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องสีดำออกมา ยื่นให้
ซูจือคว้ามาทันที ก้มมองแล้วหันตัวกลับอย่างหัวเสีย ยกเท้าจะเดินออกไป
“จะไปไหน”
“ไปเล่นเกม” ซูจือไม่แม้แต่จะหันกลับมา เสียงแข็งกระด้าง
เธอไม่ได้ล็อกอินเข้าเกมมาหลายวันแล้ว!!
กู้เหยียน: “……”
ผู้กำกับหลิวยืนอยู่ที่ประตู มองแผ่นหลังของซูจือที่เดินจากไปพร้อมไอสังหาร แล้วมองกู้เหยียน อดถามไม่ได้ “คุณให้เธอไปง่าย ๆ แบบนั้นเลยหรือ”
สายตากู้เหยียนยังคงตกอยู่ที่มุมทางที่เธอหายไป แววตาเผยรอยยิ้มจนใจ “ไม่งั้นล่ะ ผมจะทำอะไรได้”
ทั้งสองไม่ได้ใส่ไมโครโฟน ผู้กำกับหลิวอดกลั้นไฟแห่งการเมาท์ไม่อยู่ ขยับเข้าใกล้ครึ่งก้าว ลดเสียงลง “ครูกู้ คุณมารายการนี้... เพราะซูจือใช่ไหม”
กู้เหยียนไม่ตอบทันที