กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ในลานบ้านเงียบไปชั่วขณะ
นิ้วมือของหานจิ้งเสวี่ยที่ถือถ้วยชาอยู่กระชับขึ้นเล็กน้อย
เธอไม่ได้ตอบทันที สายตาจับจ้องอยู่ที่ผิวโต๊ะ ราวกับกำลังนึกถึงเรื่องไกลโพ้นบางอย่าง
ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงของเธอจึงดังขึ้นอย่างไม่รีบร้อน
“ตอนอายุ 22 ปี ฉันปฏิเสธละครเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่ง ก่อนเปิดกล้องหนึ่งสัปดาห์ ฉันซื้อตั๋วเครื่องบินแล้วบินไปไอซ์แลนด์”
ซูเหยียนฮวนถามเบา ๆ “ละครเรื่องนั้นหลังจากนั้นเป็นยังไงบ้าง”
“เปลี่ยนคนแสดง ได้เป็นรายการเรตติงสูงสุดของไตรมาสนั้น”
ซูเหยียนฮวนอ้าปาก จะพูดอะไรก็ไม่รู้
เจียงอวิ๋นโย่วเกาหัว “แล้วคุณเสียใจไหม”