ตอนที่ 11 เขาเดินไปริมระเบียง โน้มตัวลงเล็กน้อย

ซูเหยียนฮวนชะงัก ดวงตากลมโพลงขึ้นทันที “ครูหาน นี่ นี่มันไม่ดีมั้ง...ห้องพร้อมระเบียงเป็นห้องที่ครูหานจับได้นะ”

“ฉันไม่ถือสา” หานจิ้งเสวี่ยยื่นกระดาษแผ่นนั้นไปให้ น้ำเสียงราบเรียบ “อยู่ห้องไหนก็ได้”

บรรยากาศตรงนั้นอบอุ่นขึ้นมาทันที

คอมเมนต์วิ่งกลับระเบิดคำพูดเสียดสีประชดประชันออกมาทันที:

【สวนสนุกถงถง】: แสร้งใจกว้างอะไร แสดงให้ใครดู?

【ไม่อยากเห็นซูคนนั้น】: ขำตาย ตั้งภาพลักษณ์ที่วางไว้เป็นคนดีเย็นชาสินะ พอปิดกล้องไม่รู้จะเสียใจแค่ไหน

【ตั้งชื่อยากจริง】: คนข้างบนเป็นบ้าหรือไง? เขาอยากเปลี่ยนเองจะไปยุ่งอะไรด้วย

【ชีวิตตบฉันหนึ่งฉาด ฉันคลั่ง】: แอนตี้แฟนว่างมากจริง ๆ เห็นคนอื่นดีไม่ได้สินะ