ตอนที่ 2 ใครกันที่ช่วยชีวิตฉันไว้

ในเวลาเดียวกัน ในการประชุมบุคคลระดับสูง จอภาพฉายกำลังแสดงรายงานการลงทุนประจำปีของเครือบริษัทตระกูลกู้ ตัวเลขหนาแน่นยั้วเยี้ยจนดูแล้วเวียนหัว

บรรดาผู้บริหารระดับสูงรอบโต๊ะประชุมยาวต่างนั่งตัวตรงเคร่งขรึม แม้แต่ลมหายใจก็ยังเบาลงหลายส่วน—

คุณกู้ที่เพิ่งกลับประเทศคนนี้ อานุภาพช่างน่าเกรงขามเหลือเกิน

ปลายนิ้วกู้เหยียนกำลังแตะอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์ สายตามองไปที่ตัวอักษร “อ้อ” ที่เบาหวิว ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างแทบมองไม่เห็น มุมปากโค้งเป็นรอยยิ้มจางที่สุด

รอยยิ้มนั้นหายไปในพริบตา แต่ก็เพียงพอทำให้เหงื่อเย็นบนหลังของผู้อำนวยการฝ่ายลงทุนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะผุดขึ้นมาอีกชั้น