กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 332 พวกนักกีฬาอีสปอร์ตสายพรสวรรค์สุดประหลาดอย่างพวกนาย
เกมถัดไปที่ทีมงานรายการจัดเตรียมไว้คือเกมใช้กระบองฟองน้ำปิดตาตีกัน โดยแบ่งนักกีฬาออกเป็นสองกลุ่ม ได้แก่ฝ่ายโจมตีและฝ่ายป้องกัน ฝ่ายโจมตีต้องสวมผ้าปิดตาและถือกระบองฟองน้ำ ส่วนฝ่ายป้องกันต้องสวมรองเท้าแตะไก่ร้องแบบพิเศษ
ภายในเวลาที่กำหนด นักกีฬาฝ่ายโจมตีต้องใช้กระบองฟองน้ำในมือโจมตีนักกีฬาฝ่ายป้องกันให้ได้มากที่สุด หากฝ่ายป้องกันมีใครถูกตีจะตกรอบ ฝ่ายโจมตีจะชนะเมื่อกำจัดฝ่ายป้องกันได้ทั้งหมด ส่วนฝ่ายป้องกันจะชนะหากยืนหยัดได้จนครบเวลาที่กำหนด
ผู้เล่นฝ่ายโจมตีในรอบแรกคือเซี่ยปิงหลีกับเซียวโม่อวี่ ส่วนอีกแปดคนที่เหลือเป็นฝ่ายป้องกัน
แค่ช่วงเตรียมตัว เย่ซิงก็เริ่มหวาด ๆ แล้ว “ให้ตายสิ สองคนนี้อยู่ทีมเดียวกัน จะไม่ตีคนตายจริง ๆ เหรอ…”
เมื่อนึกถึง “ฝีมือ” ของเซี่ยปิงหลีในเกมดอดจ์บอลตอนเอเชียนเกมส์ครั้งก่อน แล้วหันไปมองกล้ามเนื้อแน่น ๆ ทั่วตัวของเซียวโม่อวี่ ขาทั้งสองข้างของเขาก็อ่อนแรงขึ้นมา
ลู่เจินปลอบใจเขา “แค่ไม่ใช่พี่เซียวกับ Fly อยู่ทีมเดียวกันก็ควรจุดธูปขอบคุณแล้ว สองคนนั้นอยู่ทีมเดียวกันถึงจะน่ากลัวจริง ๆ จอมทำลายล้างไร้เทียมทานสองคน”
จ้าวเฉินไป๋แสดงสีหน้าไม่แยแส “ลู่เจิน นายไม่เคยเห็นหลี่เจี่ยต่อยตีสินะ?”
ลู่เจินทำหน้างุนงง พลางมองเซี่ยปิงหลีที่กำลังสวมผ้าปิดตาอีกครั้ง “ล้อกันเล่นใช่ไหม หลี่เจี่ยต่อยตีเป็นด้วย?”