เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 325 คอเขาคงจะหนีบจนควันออกแล้วมั้ง!
เดิมทีเซี่ยปิงหลีแค่คิดจะหาทางลงให้อันหมิงเท่านั้น ไม่ได้ตั้งใจจะให้เขาเลี้ยงอาหารทะเลมื้อละ 2,000 หยวนต่อคนจริง ๆ เซียวโม่อวี่ย่อมเข้าใจความคิดของเธอ ตอนนี้เขาแค่กำลังได้ทีแซวอันหมิงทางคำพูดเท่านั้น
ทุกคนในห้องส่วนตัวกินกันเกือบเสร็จแล้ว พอเซี่ยปิงหลีเห็นเซียวโม่อวี่กับอันหมิงกลับมาด้วยกัน เธอก็พอเดาได้คร่าว ๆ แล้ว “พวกเรากินไปเท่าไรเหรอ?”
อันหมิงยักไหล่ “อย่าถามฉัน พ่อบุญธรรมเซียวเป็นคนจ่าย ถามเขาสิ”
เซียวโม่อวี่ยิ้ม แล้วกลับไปนั่งลงข้างเซี่ยปิงหลีตามลำพัง “ทำไม? ตอนนี้กลัวว่าฉันจะแอบซ่อนคลังสมบัติน้อยแล้วเหรอ?”
แม้จะพูดเช่นนั้น แต่ในหัวของเขากลับนึกภาพอนาคตที่ให้เธอเป็นคนดูแลบ้านขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว การมีใครสักคนคอยดูแล จริง ๆ แล้วก็เป็นเรื่องที่มีความสุขมาก
เย่ซิงที่อยู่ข้าง ๆ กลอกตาเงียบ ๆ “พี่เซียว คนแบบพี่น่ะ ถ้าเป็นบ้านเกิดของเราเรียกว่ากลัวเมีย”