เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 323 ก็เพราะเซียวโม่อวี่อยู่ ฉันถึงไม่วางใจ
“พี่ชาย!” ทุกครั้งที่เซี่ยปิงหลีเห็นเซี่ยหลิงเฉิน ดวงตาของเธอมักเป็นประกายราวกับมีดาวดวงเล็ก ๆ ระยิบระยับอยู่เสมอ เสวี่ยเกาเองก็คุ้นเคยกับเซี่ยหลิงเฉินดี มันจึงกระโดดแผล็วเข้าไปในอ้อมแขนของเขาอย่างคล่องแคล่ว แล้วเอาหัวถูฝ่ามือของเขาอย่างออดอ้อน
จ้าวเฉินหนานก็ตามเซี่ยหลิงเฉินมาด้วย เขารับของเล่นแมวกับอาหารแมวสารพัดอย่างจากมือเซี่ยปิงหลีไปถืออย่างเป็นธรรมชาติ และยังคิดจะยื่นมือไปลูบเสวี่ยเกา แต่กลับถูกมันตะปบจนมือกระเด็นอย่างไร้ปรานี “ถ้าตอนนั้นไม่ใช่เพราะฉันซื้อแกกลับมา แกจะได้คุณหนูน้อยของบ้านเลี้ยงดูด้วยของกินดี ๆ ทุกวันแบบนี้ไหม?”
เขาเหลือบมองเซี่ยหลิงเฉินที่กำลังกอดเสวี่ยเกาอย่างขุ่นเคือง “เหมือนใครบางคนเลย ไม่มีน้ำใจสักนิด~”
“ไปให้พ้น!” เซี่ยหลิงเฉินถลึงตาใส่เขา ก่อนยกเท้าขึ้นอย่างคล่องแคล่วแล้วเตะเข้าที่น่องของจ้าวเฉินหนานอย่างแรง