กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 310 ชุดคอสเพลย์ยูนิคอร์นหลากสีของเสี่ยวเฉียวของนายล่ะ?
กีฬาสีฤดูร้อนจัดขึ้นตามกำหนดในวันหยุดสุดสัปดาห์ธรรมดาวันหนึ่ง ก่อนที่พันธมิตรจะกำหนดวันก็ตรวจพยากรณ์อากาศล่วงหน้าแล้ว จงใจเลือกวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆในวันนี้ แสงแดดกับอุณหภูมิกำลังพอดี ทั้งยังไม่ร้อนจนเกินไป
อันดับแรกคือการเดินขบวนในพิธีเปิด แต่ละทีมเดินเป็นแถวสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ไม่ต่างจากพิธีเปิดกีฬาสีโรงเรียนสมัยที่ทุกคนยังเรียนอยู่เลย
เซี่ยปิงหลีกลับตื่นเต้นมาก เพราะแต่ก่อนเธอเรียนข้ามชั้น จึงแทบไม่เคยเข้าร่วมกีฬาสีอะไรทำนองนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการได้เป็นคนถือป้ายเดินนำอยู่แถวหน้า ประสบการณ์ครั้งนี้เรียกได้ว่าเต็มอิ่มสุด ๆ
เธอเดินอยู่หน้าสุดของขบวน มือถือธงทีม SY เดินนำอย่างเชิดหน้าชูอก ดูราวกับนายพลตัวน้อยที่กำลังนำทัพออกรบ
“พี่หลีดูตื่นเต้นมากเลย…” อันหมิงหาวหวอดอยู่แถวหลัง สีหน้าท่าทางดูเฉื่อยชาไร้เรี่ยวแรง “คนหนุ่มสาวนี่พลังงานดีจริง ๆ …”
จ้าวเฉินไป๋ที่อยู่ด้านหน้าก็ดูมีชีวิตชีวาไม่น้อย เขาหันกลับมาเหลือบมองอันหมิงแวบหนึ่ง ก่อนส่ายหน้าอย่างรังเกียจแล้วพูดว่า “ดูนายสิ เหมือนคนไตพร่องไม่มีผิด ดูพี่หลีของเราสิ มีพลังแค่ไหน! หัดเรียนรู้ไว้บ้าง!”
อันหมิงโบกมือ “ฉันไม่ได้แข็งแรงสมวัยเหมือนนาย ฉันแก่ชราและร่างกายเสื่อมโทรมแล้ว…”
“แบบนายเรียกว่าแก่แล้วไม่รู้จักสำรวม” ลู่เจินที่อยู่ข้าง ๆ รีบพูดเสริมทันที พร้อมมอบคำประเมินที่เห็นด้วยอย่างเต็มที่