ตอนที่ 305 เธอมองไม่เห็นฉัน ก็วางใจไม่ได้

ตอนที่ 305 เธอมองไม่เห็นฉัน ก็วางใจไม่ได้

เซี่ยปิงหลีนั่งอยู่ในที่นั่งแข่งขัน ขยับนิ้วมือเหมือนเช่นเคย ดูเผิน ๆ แล้วไม่มีอะไรผิดปกติ

ลู่เจินกับจ้าวเฉินไป๋ที่นั่งอยู่ข้างเธอทั้งซ้ายและขวาต่างมีสีหน้าอยากพูดแต่ก็ไม่พูด ทั้งสองส่งสายตาให้กันอย่างรู้กันโดยไม่กล้าเอ่ยปาก เพราะกลัวจะกระทบฟอร์มการแข่งขันของกัปตันทีมตัวเอง

แม้แต่เย่ซิงจากทีม ACE ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็ยังอดเป็นห่วงเซี่ยปิงหลีไม่ได้ เขาเห็นข่าวของเซียวโม่อวี่บนอินเทอร์เน็ตแล้ว แต่วันนี้ดันเป็นรอบชิงชนะเลิศระหว่างพวกเขากับ SY เขาจึงไม่อาจเข้าไปถามไถ่ได้ ทำให้รู้สึกอึดอัดอยู่ไม่น้อย

“เสี่ยวปิงหลีไม่เป็นไรใช่ไหม ดูเหมือนตาจะร้องไห้มา…” เย่ซิงอดมองไปยังที่นั่งแข่งขันของ SY อีกหลายครั้งไม่ได้ จึงย่อมเป็นห่วงอยู่บ้าง “พี่เซียวไม่เป็นไรใช่ไหม…”

ที่จริงดวงตาของเซี่ยปิงหลีดีขึ้นมากแล้วเมื่อเทียบกับตอนเพิ่งกลับมาในช่วงเช้า แต่ก็ยังแดงระเรื่อเล็กน้อย ใบหน้าทั้งใบยังเย็นชา แม้เวลาลงแข่งสีหน้าของเธอจะจริงจังกว่าปกติมาก แต่ก็ไม่เคยมีสีหน้าเคร่งเครียดราวกับแบกรับความแค้นเช่นวันนี้ ดูไม่เหมือนกำลังจะลงแข่ง กลับเหมือนกำลังจะเข้าสู่สนามรบ

“พี่เซียวต้องไม่เป็นไรแน่ ถ้าเขาเป็นอะไรจริง เซี่ยปิงหลีคงไม่มาลงแข่ง” หานเฟยตบไหล่เย่ซิงเบา ๆ เป็นสัญญาณให้เขาดึงสติกลับมา “รีบแข่งให้จบเถอะ แข่งเสร็จแล้วค่อยไปโรงพยาบาลดูพี่เซียว”