ตอนที่ 290 เอ๊ะ? กุหลาบนี่สีตกหรือเปล่า?

ตอนที่ 290 เอ๊ะ? กุหลาบนี่สีตกหรือเปล่า?

จ้าวเฉินหนานกับเซี่ยหลิงเฉินเดิมทีก็ไม่ค่อยคุ้นเคยกับเกมนี้อยู่แล้ว พอมาเล่นโหมดนี้ยิ่งวุ่นวายกันเข้าไปใหญ่ หน้าจอของทั้งคู่แทบไม่เคยพ้นจากจอดำเลย

ทางเซี่ยปิงหลีกับเซียวโม่อวี่ยังพอไปได้ ตอนแรกพวกเขาเล่นลูน่าหนึ่งเกมกับกงซุนหลีหนึ่งเกม ฮีโร่สองตัวนี้ไม่ได้มีความยากในการประสานปุ่มทิศทางกับปุ่มทักษะเด่นชัดนัก ทั้งคู่จึงพากันเล่นไปคุยไป พร้อมพาทีมคว้าชัยได้อย่างสบาย ๆ แต่พอเล่นมาถึงเกมที่สาม สถานการณ์ก็เริ่มแตกต่างออกไปเล็กน้อย

เกมที่สาม ฮีโร่ที่ทั้งคู่เลือกคือหม่าเชา เดิมทีการควบคุมหม่าเชาก็ยากอยู่แล้ว แถมยังต้องใช้ปุ่มทักษะกับปุ่มทิศทางประสานกันจึงจะสร้างความเสียหายได้ ตอนที่หม่าเชาของทั้งคู่พากันวิ่งหาหอกทั่วแผนที่ แถมยังกดทักษะพลาดจนวืดหมด บรรยากาศพูดคุยหัวเราะก่อนหน้านี้ก็หายไปโดยสิ้นเชิง

“เก็บหอกสิ! ถ้านายไม่เก็บแล้วฉันจะกดทักษะออกมาได้ยังไง?” เซี่ยปิงหลีที่เดิมทีหนุนตักเซียวโม่อวี่อยู่ลุกขึ้นนั่ง คิ้วขมวดตามไปด้วย อารมณ์เริ่มหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด “ตีคนสิ! นายจะวิ่งหนีทำไม? ฉันจะจิ้มมันให้ตาย!”

เซี่ยปิงหลีเป็นคนเอาชนะสูงมาแต่ไหนแต่ไร พออารมณ์ขึ้นมา หลังของเซียวโม่อวี่ก็ต้องโดนเธอเตะเป็นธรรมดา

เธอไม่ได้เตะแรง เซียวโม่อวี่เองก็ไม่รู้สึกเจ็บ แต่พอเห็นสาวน้อยของตัวเองกำลังโมโห เขาก็ยังต้องปลอบอยู่ดี “ที่รัก อย่าโมโห…”