กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 287 ฉันถอดเสื้อผ้านอนข้างนายทั้งตัว นายยังไม่แตะต้องฉันเลยเหรอ?
หลงซิงอี๋พยายามระงับอารมณ์ของตัวเองอย่างเต็มที่ เพราะกลัวจะทำให้สาวน้อยที่ยังเมาอยู่ข้างในตกใจ เธอจึงปิดประตูลงอย่างเงียบ ๆ
“เซียวโม่อวี่ นายไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้!” เซียวโม่อวี่ได้ยินเสียงแม่ของตัวเองตะโกนมาจากนอกประตู พอมองสาวน้อยที่ใบหน้าแดงระเรื่อ กำลังดิ้นรนอย่างน่าสงสารอยู่ใต้ร่างของเขา ก็รู้สึกราวกับตัวเองกำลังทำเรื่องสารเลวอะไรอยู่จริง ๆ
เขาลงมืออย่างคล่องแคล่ว สวมเสื้อผ้าให้สาวน้อยใหม่ แล้วห่อเธอไว้ในผ้าห่มราวกับห่อข้าวปั้น “อยู่ดี ๆ ก่อน เดี๋ยวฉันกลับมา”