เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 270 ทำเป็นเก่งอะไร ไอ้ถุงขาด ๆ!
“นี่คือ 50,000,000 หยวน ออกไปจากลูกชายของฉันซะ!” หลงซิงอี๋โยนบัตรธนาคารสีดำทองลงบนโต๊ะอย่างแรง ไขว่ห้าง เงยหน้าขึ้นอย่างหยิ่งผยอง ก่อนเสยผมยาวไปทัดไว้หลังหูอย่างสง่างาม
ส่วนเซี่ยปิงหลีที่นั่งอยู่ตรงข้ามกลับทำสีหน้าราวกับสาวงามผู้ชวนให้คนสงสาร ดวงตากลมโตชุ่มน้ำมองอีกฝ่ายอย่างน่าสงสาร ก่อนเบือนหน้าเหมือนจะร้องไห้ “เรารักกันจากใจจริง คุณจะใช้เงินมาดูถูกฉันแบบนี้ไม่ได้!”
“ยังไม่พอใช่ไหม?” หลงซิงอี๋พูดพลางหยิบบัตรออกมาอีกใบ แล้วโยนลงบนโต๊ะตามไปติด ๆ “เพิ่มอีก 50,000,000 หยวน!”
เซี่ยปิงหลีส่ายหน้า มือข้างหนึ่งกุมหน้าอก ทำท่าราวกับเจ็บปวดใจจนทนไม่ไหว “ความรักของเราใช้เงินเท่าไรก็วัดค่าไม่ได้!”
“เพิ่มอีก 200,000,000 หยวน!” หลงซิงอี๋พูดพลางโยนบัตรธนาคารอีกสามใบลงบนโต๊ะ รอยยิ้มบนใบหน้าแทบกลั้นเอาไว้ไม่อยู่
“พอได้แล้ว เลิกแสดงได้แล้ว” เซียวโม่อวี่มองความสนุกแสนเด็กและน่าเบื่อของแม่ตัวเองอย่างพูดไม่ออก “โยนบัตรธนาคารเหมือนเล่นโต้วตี้จู่เลย ทำไมไม่โยนออกมาสี่ใบรวดให้ครบชุดระเบิดไปเลยล่ะ?”
“กำลังเล่นกันสนุก ๆ อยู่เลย!” เซี่ยปิงหลีหันไปมองเซียวโม่อวี่อย่างไม่พอใจ เบ้ปากบ่นพึมพำ “ผู้ชายนี่ชอบทำเสียบรรยากาศจริง ๆ!”
“ใช่ ๆ!” หลงซิงอี๋ช่วยพูดเข้าข้างลูกสะใภ้ในอนาคตจากด้านข้าง “ผู้ชายน่าเบื่อ เอาแต่ทำเป็นเคร่งขรึม!”