กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 257 ตีความคำว่าเสียชื่อเสียงในบั้นปลายได้อย่างดี
“สรุปก็คือเป็นแบบนี้แหละ…” เซี่ยปิงหลีทำปากยื่นสูงปรี๊ด สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้มขณะพูดกับเซียวโม่อวี่ที่อยู่อีกฝั่งของวิดีโอคอล เธอพูดเจื้อยแจ้วอยู่นานสองนาน ล้วนเป็นเรื่องปัญหาของทีมในช่วงนี้ทั้งนั้น สาวน้อยคนนี้พอเปิดปากแล้วก็หยุดไม่ได้ เซียวโม่อวี่เองก็ไม่ได้รำคาญ เขาจัดการงานในมือไปพลาง แบ่งสมาธิมาฟังสาวน้อยของตัวเองบ่นไปพลาง รับบทเป็นพื้นที่ระบายที่ดีได้อย่างสมบูรณ์แบบ
“แต่พอนายจากไป แชมป์ของพวกเราก็รักษาไว้ไม่ได้…” ยิ่งเซี่ยปิงหลีพูด อารมณ์ของเธอก็ยิ่งตกต่ำลง ร่างทั้งร่างนอนคว่ำอย่างเกียจคร้านอยู่บนเตียง ศีรษะห้อยลงอย่างหมดแรง “หรือว่าแชมป์ก่อนหน้านี้ของพวกเราเป็นเพราะนายแบกสี่คนมาตลอด? จริง ๆ แล้วฉันเป็นแค่ไก่อ่อนตัวเล็ก ๆ งั้นเหรอ?”
สาวน้อยเท้าคางอย่างหมดเรี่ยวแรง ปากเล็ก ๆ พึมพำไม่หยุด “ก่อนหน้านี้ฉันพึ่งนายมากเกินไปหน่อยหรือเปล่า? เหมือนพอนายไม่อยู่ ฉันก็ทำอะไรไม่ดีสักอย่างเลย?”
เซียวโม่อวี่ถูกเสียงพึมพำของเธอทำเอาทั้งขำทั้งจนใจ เมื่อเห็นสาวน้อยของตัวเองทำท่าห่อเหี่ยวแสนน่าสงสาร เขาก็อยากมุดผ่านหน้าจอเข้าไปกอดเธอแล้วปลอบดี ๆ เหลือเกิน เขาวางข้อมูลในมือลง มองเธอในหน้าจออย่างจริงจังแล้วเอ่ยเสียงเรียบ “เธอลืมไปแล้วเหรอ เธอคือคนที่เคยแย่งแชมป์จากมือฉันมาได้เชียวนะ? เธออ่อนแอ?”