กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 252 เสี่ยวปิงหลีเป็นสมบัติล้ำค่าของทีมเราไง!
เมื่อคืนกว่าจะได้พักก็ล่วงเลยไปดึกพอสมควร ตอนเซี่ยปิงหลีตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้นก็เกือบถึงเวลาอาหารแล้ว เธอมองตัวเองในกระจกอย่างเหม่อลอย บนผิวขาวเนียนเต็มไปด้วยรอยแดงชวนให้คิดลึก โดยเฉพาะบริเวณลำคอและไหปลาร้า มีรอยแดงประปรายจนสะดุดตาเป็นพิเศษ
เซียวโม่อวี่โอบกอดเธอจากด้านหลังแน่น ๆ ก้มลงจูบซอกไหล่ของเธออย่างหนักหน่วงหนึ่งครั้ง พลางชื่นชม “ผลงาน” ของตัวเองเมื่อคืนด้วยความพึงพอใจ มือใหญ่ร้อนผ่าวยังไม่อยู่นิ่ง ลูบคลึงเอวเล็กบอบบางนุ่มนิ่มของเธอไปหนึ่งที “โทษที เมื่อคืนฉันเผลอควบคุมตัวเองไม่ค่อยอยู่”
“ไม่ค่อยอยู่?” เซี่ยปิงหลียื่นปาก มองเซียวโม่อวี่ด้วยสีหน้าตัดพ้อ พลางชี้ไปยังรอยแดงเป็นจ้ำ ๆ บนลำคอของตัวเอง “ดูสิ นายกัดคอฉันจนเป็นแบบนี้ ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนกว่าจะจางลง?”