กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 234 ดุเหมือนเซียวโม่อวี่…
“โทษฉันเอง โทษฉันเอง…” ทันทีที่การแข่งขันจบลง เย่ซิงก็อดโทษตัวเองไม่ได้ เขาก้มหน้าลงพลางเกาท้ายทอย สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “วันนี้ความแม่นของทักษะแย่มาก…”
จ้าวเฉินไป๋อยากผ่อนคลายบรรยากาศ จึงพูดแซวด้วยน้ำเสียงติดตลกว่า “ไม่เป็นไร จะว่าไป จังหวะที่นายใช้อัลติเมตกับแฟลชเข้าไปตัดปู้อวี่เมื่อกี้ ทำเอาฉันอึ้งไปเลย…”
“อืม” ฟู่จิ่งเฉินเองก็พูดเสริมขึ้นมาอย่างหาได้ยาก พร้อมชูนิ้วโป้งให้เย่ซิง “เล่นได้สวยมาก”
เซี่ยปิงหลีนั่งอยู่ด้านข้างโดยไม่พูดอะไร ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอแดงระเรื่อ ใครเห็นก็รู้ว่าเธอกำลังเครียดอย่างมาก เดิมทีพวกเขามาถึงแต้มตัดสินแล้วแท้ ๆ แต่กลับถูกอีกฝ่ายไล่ตีเสมอได้ถึงสองเกม ความกดดันในใจจึงเป็นเรื่องปกติ
เธอแอบเช็ดเหงื่อบนฝ่ามือกับเสื้อคลุมจนแห้ง ขยับนิ้วมือไปมา เตรียมพร้อมรับเกมการแข่งขันถัดไป
เมื่อมาถึงเกมที่หก ก็เริ่มเป็นการทดสอบคลังวีรชนของนักกีฬาทั้งสองฝ่ายแล้ว ความยากในการเลือกการจัดทีมของโค้ชก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย ฝั่ง SY เลือกน่าเข่อหลูลู่เป็นป่า เกอหย่าเป็นแครี่ ซางฉี่เป็นซัพพอร์ต จีเสี่ยวหม่านเป็นผู้เล่นเลนบน และปู้จือหั่วอู่เป็นเลนกลาง ส่วนฝั่ง TTG เลือกจวีโย่วจิงเป็นป่า อวี๋จีเป็นแครี่ ไท่อี่เจินเหรินเป็นซัพพอร์ต อาเหลียนเป็นผู้เล่นเลนบน และบูเช็กเทียนเป็นเลนกลาง